நானும் நானும்

எப்பொழுதும்

எதற்காகவோ

அலைபாயும் மனம்..

இரைச்சல் அடங்கியதும்

மௌனம்!

மௌனம் தொடங்கியதும்

வலி!

வலி அயர்ந்து போனால்

வெறுமை!

எப்போதேனும் அமைதி!

கொஞ்சம் சந்தோஷம்!

புறக்கணிப்பு

தெரிந்தோ தெரியாமலோ..
என் ஒவ்வொரு நாளிலும்
நீ நிரப்பாத இடங்களை,
தனிமையும் வலியும்
நிரப்புகின்றன..
சமயங்களில்,
உன்னை விடவும்
தனிமையே
நெருங்கி நிற்கிறது..
என் கைகளை
விடாமல் பிடித்தபடி..

மௌனப் பிதற்றல்

உன்
ஞாபகம் நிரம்பிய
உறக்கமற்ற
என் இரவுகள்
ஒரு
புதைந்து போன ரகசியம்..
நீயும் அறியாதவை..
 

ஊமையின் வலிகள்..

நெடியதொரு ஊடல்

நீ
உதிர்த்துப் போன
தனிமையில்
உதிர்ந்தே போனது
என் இரவு..

துளிர்த்திருந்த
கனவுகளும்
தூக்கு மாட்டிக் கொண்டன..